Maja Solla

Vangaveltur Dagsins

02 febrúar 2007

Margar skoðanir

Jæja, nú er ég búin að vera að safna álitum á eggjagjöf og því sem henni fylgir.

Einhverjar sem ég hef talað við hafa jafnvel íhugað að gera þetta þegar þær hafa sjálfar eignast börn.
Aðrar gætu alveg hugsað sér það núna, en hefur kannski aldrei hugkvæmst það fyrr en ég minntist á það. Eða þannig.
Ansi margar geta ekki hugsað sér að gefa þessa frumur, því þeim finnst óþægileg tilfinning að vita til þess að einhvers staðar þarna úti sé "barn sem þær eiga" í framtíðinni.

Þetta eru allt góðar og gildar skoðanir í mínum huga, en mig langaði svolítið að fara aðeins útí þessa síðustu..

Síðan ég tók þessa ákvörðun og heyrði þessa hlið á málinu, þá hef ég ómögulega getað litið þannig á að ég sé að fara að gefa af mér barn. Þetta eru stakar frumur, sem eru síðan frjóvgaðar með frumum úr maka eggþegans.
Þó svo að ég eigi kannski eftir að sjá barn eftir nokkur ár sem mér finnst líkjast mér þannig að ég tæki virkilega eftir því, þá held ég að það muni bara gera mig glaða að sjá að þarna gæti verið ávöxtur þess sem ég gaf af mér einhvern tímann.
Ég á tvö yndisleg börn fyrir, og er ekkert endilega hætt þeirri framleiðslu. :)

Hins vegar var ég hjá konu í dag, sem ég var eitthvað að minnast á þetta við.
Og hún kom með hlið sem ég hef ekki heyrt áður.
Hvernig geta læknarnir ábyrgst það, að barnið sem kemur (vonandi) út úr þessari frjóvgun, muni ekki fara að eiga eitthvað saman að sælda við eitthvað af mínum börnum?
Það gæti auðvitað endað með ósköpum, því líffræðilega séð væru þau "hálfsystkin".
Þetta er ekki eins langsótt og það virðist hljóma í fyrstu, því við erum jú ekki nema 300.000 manneskjur sem búum á þessa litla landi, og annað eins hefur gerst.
Þ.e. að hálfsystkin hafi kynnst án þess að vita að þau væru skyld.

Það fyrsta sem mér datt í hug var, að fólki sem fer í gegnum þessa tæknifrjóvgun sé bent á þennan möguleika, og að það sé brýnt fyrir þeim að segja barninu að það sé glasabarn þegar það hefur aldur til að skilja það hugtak.

En þetta gaf mér allavega umhugsunarefni, og ég mun pottþétt spyrja útí þetta þegar ég fer í fyrsta viðtalið mitt á stofuna.

Svo væri gaman að heyra hvað ykkur þarna úti finnst um þetta allt saman. :)

Efnisorð:

3 Comments:

  • At 10:02 e.h., Blogger Þorbjörg said…

    Þetta er mjög áhugaverð pæling, og gaman að heira hvort þeir(læknarnir) hafi eittvað spáð í þessu.

     
  • At 6:59 e.h., Anonymous Nafnlaus said…

    Takk fyrir innlitið á bloggið mitt :)

    Veistu, ég eiginlega táraðist við að lesa þessa færslu og líka færsluna frá 23. jan. Mér finnst þetta alveg frábært hjá þér og vona að þetta gangi allt saman vel ef þú ákveður að fara út í þetta. Er alveg viss um að þú færð svör við þessum pælingum þegar þú ferð í fyrsta viðtalið á stofuna.

    Flott hjá þér líka að tjá þig um þetta.

     
  • At 11:37 e.h., Anonymous Nafnlaus said…

    sæl

    ég er einmitt að fara að gera það sama ef það kemur allt vel út úr viðtali hjá Guðmundi á Art á laugardaginn. Mundir þú vilja senda mér post?

    thorhildur.love@gmail.com

     

Skrifa ummæli

<< Home