Ekkert ennþá?

Komnir 5 dagar, og nú er ekki laust við að daman sé alveg við það að gefast upp.
Ég fór uppá meðgöngudeild LSH í gær, eftir að hafa verið með svima og vesen í u.þ.b. 2 klst.
Leist ekkert á þetta.

Þar er alltaf sama sagan, mér er hent í mónitor sem mælir hreyfingar og hjartslátt barnsins, plús samdrætti hjá mér. Ég þarf víst ekkert að hafa áhyggjur af þessu blessaða barni mínu, það hefur það greinilega alveg ofsa fínt.
Þvílíkur léttir. Maður fær það nefnilega á tilfinninguna að það sé alveg komið í kremju þegar það er liðinn þetta langur tími, og krílið orðnar einhverjar 16-17 merkur.

Á meðan ég var í þessu riti fékk ég bæði eitthvað af samdráttum, og einnig alveg heiftarlega "túrverki". Þegar ég sagði ljósunni frá því, sagði hún að það gæti verið vegna þess að hlutir væru að fara að gerast.
Alltaf jafn gaman að heyra það.
Að ég tali ekki um þegar það kom fæðingarlæknir að skoða mig lauslega, og hún tjáði mér að barnið væri að fullu skorðað niður í grindina. Yesss......
Þá er nú ekki mikið eftir. ;)

En... þar sem ég svo þung og aum og ómöguleg öll, þá spurði ég bæði lækninn og ljósurnar hvort það væri ekki bara hægt að skella mér í gang.... Barnið væri orðið þetta stórt, og ég bara gæti ekki mikið meira.
Nei nei, þá segja þær mér að gangsetningar enda í 25% tilvika með keisaraskurði..!
Þannig að það er soldið meira en að segja það.

Well, thanks, but no thanks.
Þá held ég mig frekar við að eiga að öllum líkindum á venjulegan hátt, þó ég þurfi kannski að bíða í 1-2 daga í viðbót. Skárra en að vera rúmliggjandi í viku með einhverja skurði og ógeð.

Jæja, þið sem lesið þetta, ég hef ákveðið að stofna til mótmælarembings klukkan 7 í kvöld, svona til að eitthvað fari að gerast.

Note til allra: Klukkan 19:00 þann 4. apríl, eiga allar dömur sem hafa lesið þetta að leggjast á eitt og rembast eins og þær eigi lífið að leysa...

....Sakar ekki að reyna. ;)