98

Yes, maður, hvað ég er sátt við íbúðina sem við fengum!
Fór aðeins með makanum í dag að skoða, og ég var þvílíkt hrifin.
Soldið skrýtið að hafa verið komið með íbúð í hendurnar sem ég var ekki búin að skoða einu sinni, ekki laust við að ég var pínu skelkuð.
En það var algjör óþarfi, því hún er bara mjög fín.

Svo fór múttan aðeins með mig þarna í kvöld, og hún tók mál af stofunni og þetta sem mömmur sjá alltaf um. Fór strax að tala um gardínur og eitthvað.
Fínt að hafa mömmur til staðar þegar maður er að standa í þessum flutningum.

Nú er ég svo þreytt, að það er varla að ég haldi haus fyrir framan tölvuna. Enda þorði ég ekki öðru en að standa upp frá sófanum, svo ég færi nú ekki að sofna þar yfir aaagalega fínu dagskránni sem er á kvöldin.
Skil ekki af hverju þessi svakalega þreyta er, ég tók kannski eitthvað aðeins til hendinni hérna í dag, en ég meina vá...
Það fer allavega ekkert á milli mála að ég er komin 8 mánuði á leið, that´s for sure.

OK, Friends endursýning.. Later, dudes.

97

Stundum langar mig bara út að skokka, hlaupa, hoppa og gera allt vitlaust.
Ná mér í sippuband, fara í eltingaleik við pjakkinn, handahlaup á grasinu og allt sem mér dettur í hug.
En auðvitað langar mig bara til þess, af því að ég get það ekki akkurat núna.
Ég ætla nú ekki að fara að hljóma eins og ég sé fótalaus eða eitthvað, en maður má nú samt opna á sér túlann...
Núna undanfarið hefur t.d. verið alveg geggjað veður, ég lít út um gluggann núna og sé bara sólskin og allt stillt og fínt.
En ef ég dirfist að fara í stuttan göngutúr út í búð, þá er ekkert mikið meira gert þann daginn.
Og má ég nú ekki við því akkurat núna, þegar flutningar eru á næstu grösum.

Auðvitað get ég svo huggað mig við það, að þegar barnið sem ég bíð eftir að láti sjá sig er búið að koma sér í heiminn, þá er ekki nema ca. mánuður þar til ég get farið að hreyfa mig almennilega.
Fer nú kannski ekki að hlaupa einhver maraþon með barnavagninn, en get þá allavega farið í soldið lengri göngutúra.
Hverfið sem við erum að fara að flytja í er einmitt landsfrægt fyrir fallegar og góðar gönguleiðir, þannig að ég hef enga afsökun.
Vantar bara hundinn sem skottast með manni, þó kötturinn okkar sé nú alltaf meira en til í smá hring með okkur mæðginum.
Það er nauðsynlegt að eiga einhver dýr.

Ég hafði einmitt hugsað mér að leyfa þeim stutta, að fá eitthvað lítð og sætt í herbergið sitt þegar þar að kemur. Fugl eða fisk. Ég held að honum fyndist það bara gaman, sérstaklega ef hann fær að gefa honum sjálfur og "leyfa mömmu að hjálpa sér" að þrífa búrið og annað.
Fínt að hafa eitthvað sem gefur honum smá, oggulitla ábyrgðartilfinningu, þó hann sé ekki hærri í loftinu en þetta.