Hvurslags...

Sást bara ekkert síðasta færslan? Lélegt...

Við hættum okkur út í þennan ægilega snjó í dag. Magga litla finnst hann nú ekki ægilegri en svo að hann var farinn út að leika sér kl. 9:30 í morgun!
Var sko í alvörunni að spá í að sleppa barnatímanum, en mér tókst að sannfæra hann um að það væri ekkert gaman að fara út rétt á meðan að það væri svona voðalega dimmt.
Um leið og það fór að birta pííínulítið, var hann rokinn niður í snjógallann sinn. :)
Mér finnst það sko algjört æði, það eru ekki nærri því allir krakkar sem eru til í að fara út svona snemma, hvað þá á sunnudegi þegar allt er í gangi í sjónvarpinu!
Og svo að sjálfsögðu fór hann út aftur seinnipartinn í dag, þegar fór svo að rökkva um 5-leytið sagði hann mér ansi fullorðinslega frá því að hann hefði skipað öllum ljótu köllunum að fara heim sem láta annars alltaf sjá sig í myrkrinu.
Minn maður ætlaði sko ekki að láta neitt eða neinn trufla sig. :)

Svo við víkjum okkur nú að hinum orkuboltanum.
Þar sem hann er nú orðinn alveg 7 mánaða er hann auðvitað farinn að skríða um allt, fer meira að segja upp tröppurnar hérna í íbúðinni með stæl.
Sá lætur sko ekkert stoppa sig, það er alveg ótrúlega gaman að sitja og fylgjast með ákveðninni í honum. Ef hann sér leikfang í einhverju horni sem hann langar í, þá bara fer hann og nær í það, þó svo að hann þurfi að klífa yfir holt og hæðir til þess!
Ég man ekki eftir að sá eldri hafi verið svona ákveðinn, kannski vegna þess að ég hjálpaði honum alltaf strax um leið og hann sýndi minnsta merki um einhvern pirring við að ná ekki hlutnum eða geta ekki skriðið eða eitthvað.

Er þetta ekki soldið ósanngjarnt við það að vera elstur? Að mamman kunni nú kannski ekki alveg eins mikið og þegar næsta barn kemur, sem fær þá að njóta alls þess sem mamman hefur lært af að vera með eldra barnið?
Eða er þetta kannski bara alveg einstaklega fínt fyrir yngra barnið, að það sé ekki eins klaufaleg umgengnin við það?
Efast nú um að Maggi muni mikið eftir þegar hann var pínulítill, skríðandi á sænskum gólfum, þetta er kannski bara eitthvað sem manni finnst sjálfum.

Spáum ekki meira í því.
Á morgun er kominn nýr dagur, ný vika, nýjar pælingar.