Helvíti var ég heppin...
...þurfti að sjálfsögðu að ná mér í eitthvað flensuógeð áður en við fórum í sumarbústað.
Létum það nú ekkert stoppa okkur í að kíkja í alvöru sveitasælu, þar sem er ekkert rafmagn og bara rennandi kalt vatn svona einstaka sinnum.
Og það sem við þurftum á þessu að halda. Það er helst þegar maður kemur aftur í bæinn í allt stressið og ruglið, sem maður fattar hvað það er mikil steypa að búa í Reykjavík.
Við gengum svo langt í að bölva ástandinu á götum Reykjavíkur og leiðindunum í matvöruverslunum, að við fórum að spá í að flytja bara útá land, vera sveitalúðar í smátíma.
Og ég meina, hvers vegna ekki að prófa? Það er til fullt af fólki sem gæti aldrei hugsað sér að búa neins staðar annars staðar en í Borg Óttans, en við erum sko ekki í þeim hópi.
Svíþjóð eða sveitin, það er okkar fílingur.
Eins og það sé ekki lúxus, að búa í litlu, hræódýru einbýli, þar sem umferðin er algjörlega af skornum skammti, og krakkarnir geta bara leikið sér úti án þess að maður þurfi að vera á taugum allan tímann.
Nú hefur t.d. eigandi Möggubloggs talað um, hvað það er nice að geta bara haft opið út á meðan litli gaurinn hennar dundar sér útí garði.
Ef ég hefði þetta tækifæri, þá myndi ég sko ábyggilega baka 28 kökur á dag og vera geðveikt myndarleg húsmóðir.
...Eða ég segi svona.
En á meðan ég leyfi kvefdrullunni að gerjast í mér, þá er ég að byrja með nýtt project.
Ég er farin að safna framlögum fyrir vannærð börn úti í heimi.
Allir sem hafa áhuga á að vita meira og eru ekki með símanúmerið mitt, setjið skilaboð í kommentin með e-maili og ég mun hafa samband.
Ég get allavega sagt strax að þetta er sko ekkert bullshit þarna á ferð.
Þetta gengur sem sé útá það, að ég "sel" matarpakka, sem eru síðan sendir á hina ýmsu staði útí heimi. Núna er það t.d. Malavía sem er verið að einblína á.
Í hverjum matarpakka er efni í 30 heitar máltíðir, sem duga einu barni í heilan mánuð.
Þetta er hálfgerður grautur, sem var þróaður í samvinnu með fleiri næringarfræðingum, hjúkkum, læknum og ég veit ekki hvað og hvað, og hann inniheldur öll þau næringarefni sem börn þarfnast.
Það eina sem þarf, er að fylla út framlagseyðublað, og allt fer í gang.
Endilega tékkið á þessu, það er ýmist hægt að gera staka pöntun, eða vera í mánaðarlegri "áskrift". Það er engu að tapa, en ávinningurinn og ánægjan eru endalaus.
Ég gæti alveg blaðrað um þetta í lengri tíma, en ég bíð frekar þar til einhver sýnir þessu áhuga.
Nú er hitinn farinn að segja til sín, makkarónur og Paratabs næst á dagskrá.
Adios.
Létum það nú ekkert stoppa okkur í að kíkja í alvöru sveitasælu, þar sem er ekkert rafmagn og bara rennandi kalt vatn svona einstaka sinnum.
Og það sem við þurftum á þessu að halda. Það er helst þegar maður kemur aftur í bæinn í allt stressið og ruglið, sem maður fattar hvað það er mikil steypa að búa í Reykjavík.
Við gengum svo langt í að bölva ástandinu á götum Reykjavíkur og leiðindunum í matvöruverslunum, að við fórum að spá í að flytja bara útá land, vera sveitalúðar í smátíma.
Og ég meina, hvers vegna ekki að prófa? Það er til fullt af fólki sem gæti aldrei hugsað sér að búa neins staðar annars staðar en í Borg Óttans, en við erum sko ekki í þeim hópi.
Svíþjóð eða sveitin, það er okkar fílingur.
Eins og það sé ekki lúxus, að búa í litlu, hræódýru einbýli, þar sem umferðin er algjörlega af skornum skammti, og krakkarnir geta bara leikið sér úti án þess að maður þurfi að vera á taugum allan tímann.
Nú hefur t.d. eigandi Möggubloggs talað um, hvað það er nice að geta bara haft opið út á meðan litli gaurinn hennar dundar sér útí garði.
Ef ég hefði þetta tækifæri, þá myndi ég sko ábyggilega baka 28 kökur á dag og vera geðveikt myndarleg húsmóðir.
...Eða ég segi svona.
En á meðan ég leyfi kvefdrullunni að gerjast í mér, þá er ég að byrja með nýtt project.
Ég er farin að safna framlögum fyrir vannærð börn úti í heimi.
Allir sem hafa áhuga á að vita meira og eru ekki með símanúmerið mitt, setjið skilaboð í kommentin með e-maili og ég mun hafa samband.
Ég get allavega sagt strax að þetta er sko ekkert bullshit þarna á ferð.
Þetta gengur sem sé útá það, að ég "sel" matarpakka, sem eru síðan sendir á hina ýmsu staði útí heimi. Núna er það t.d. Malavía sem er verið að einblína á.
Í hverjum matarpakka er efni í 30 heitar máltíðir, sem duga einu barni í heilan mánuð.
Þetta er hálfgerður grautur, sem var þróaður í samvinnu með fleiri næringarfræðingum, hjúkkum, læknum og ég veit ekki hvað og hvað, og hann inniheldur öll þau næringarefni sem börn þarfnast.
Það eina sem þarf, er að fylla út framlagseyðublað, og allt fer í gang.
Endilega tékkið á þessu, það er ýmist hægt að gera staka pöntun, eða vera í mánaðarlegri "áskrift". Það er engu að tapa, en ávinningurinn og ánægjan eru endalaus.
Ég gæti alveg blaðrað um þetta í lengri tíma, en ég bíð frekar þar til einhver sýnir þessu áhuga.
Nú er hitinn farinn að segja til sín, makkarónur og Paratabs næst á dagskrá.
Adios.


4 Comments:
At 2:56 f.h.,
Nafnlaus said…
já það er gott að vera sveita lúði í smástund:) eða nokkur ár...
líka gott að láta gott af sér leiða..allt voða gott
At 8:56 f.h.,
Nafnlaus said…
Heyrdu, eg tekki tury bara sidan eg var unglingur. Besta vinkona min a teim tima, var vinkona hennar og vid urdum vinkonur. Og erum mjøg godar vinkonur i dag:) Hun er einmitt as I write sofandi inni ruminu minu;) Haha kom i heimsokn i gær. En thu?
At 11:40 f.h.,
Maja said…
Ég var nú barasta að vinna með henni í Hagkaup í vetur. ;)
Bið ofsa vel að heilsa henni! Hún virðist þekkja alla sem ég þekki!
At 6:30 e.h.,
Nafnlaus said…
Skila tvi sæta! Hun segir sømuleidis:)
Skrifa ummæli
<< Home