Sunnudagur

Yfirleitt þarf alveg afskaplega lítið til að ég vakni.
Þess vegna hrökk ég upp klukkan 7:30 í morgun við það, að Makinn hvíslaði nafnið mitt, kunni greinilega svona varla við að vekja mig.
Ég leit upp, og sá að hann var með eitthvað í fanginu. Fyrst hélt ég að hann væri búinn að tálga heimilisköttinn okkar, en svo kom í ljós að þetta var einhver hálfstálpaður ræfill, sem hafði villst inn um gluggann til okkar. Ekki við mikinn fögnuð Alberts, heimilisdýrsins okkar.
Að vísu hafði litla greyið ekki villst langt, því þetta var greinilega nýja gæludýr hjónanna sem leigja okkur á efri hæðinni, samkvæmt því sem stóð á ólinni.
Ég bað hann að tékka á hvað hann héti í gríni, og getið þið hvað? Kötturinn heitir Manni!
Mér fannst það bara mest fyndið.
Ég varð nú aðeins að fá að kela við hann, það er svo langt síðan ég hef haldið á svona litlum kisa.
Hann vildi nú ekkert hafa með að vera hjá mér, en hins vegar fór hann að mala um leið og Makinn fór að kjassa.
Dró ég þá ályktun að kattardýr þetta hlyti að vera samkynhneigt.

Eftir miklar pælingar og mikið þykjustuhvæs frá þessum gesti, ákvað ég nú bara að skella mér upp með hann. Þó svo að hann væri merktur og alles, þá gat ekki verið að hann mætti bara vera valsandi úti, svo lítill og bjánalegur var hann.
Enda höfðum við á tilfinningunni að það væri setið um hann fyrir utan af köttunum í hverfinu, þó svo að okkar kisi hafi nú verið frekar rólegur. Svoleiðis.
Nú veit ég ekkert hvort ég hafi verið að gera heimilsfólkinu uppi mikinn greiða með því að vekja þau klukkan 7:50 á sunnudagsmorgni með kött í fanginu, en þá allavega hefur maður ekki á samviskunni að hafa lagt litla dýrið í hættu með því að henda honum út til óargadýranna sem hefðu hakkað hann í sig.

Svona fór nú það allt saman.

Við hjónin gátum róleg lagst uppí rúm. Hann til að sofna eftir vinnunóttina, ég meira bara að bíða eftir að piltur vaknaði.
Og viti menn.
Ég heyri smá rumsk og þrusk frá rúminu hans, og svo kemur lítil rödd....
"Mamma?"
"Já", segi ég.
"Vísifingurinn minn er bilaður!"
"Jahá....."

Þannig var byrjunin á annars ágætis sunnudegi.
Fór meira að segja með drenginn í sunnudagaskóla og allt...
Veit ekki ennþá hvort hann hafi fílað það eða ekki, en það er fljótt að koma í ljós
þegar ég spyr hann næst hvort hann vilji kíkja.

En nú er kominn tími á grjóangraut, verði okkur að góðu!