Hvar er áramótafílingurinn?

Ég held að hann hafi horfið í allri jólagleðinni...
Allavega finn ég ekki beinlínis fyrir því að það séu áramót á morgun.

Það var verið að ræða áramótaheit þegar ég var að burra heim úr Smáralindinni seinnipartinn í dag. Það er svo fyndið hvað fólk er alltaf með háleitnar hugmyndir um hvað séu raunsæ áramótaheit, eftir allt sem gengur á í desembermánuðinum. Algjört ofát, gefandi og þiggjandi sjúkar jólagjafir, mjög oft allsvakaleg ofdrykkja og önnur ógeðsleg græðgi.
Eftir einhverja daga af svona lifnaðarháttum, fá allir ofsa móral; lofa að hætta að borða nammi nema bara á laugardögum, ætla að hreyfa sig meira, vera góðir við börnin sín, og síðast en ekki síst, ætla að vera ofsa dugleg að gefa í allskyns söfnunarátak. T.d til sveltandi barna í Afríku eða eitthvað slíkt. Hehe, allt reynt til að friða samviskuna. En hvað ætli sé há prósenta sem stendur við þessi heit sín? Þ.e. í meira en viku?? Væri gaman að vita.

En, þessi Smáralindarferð mín var ansi svekkjandi. Fékk svona krúttlegt gjafakort í jólagjöf, og ætlaði að nota sénsinn og finna mér óléttubuxur, þar sem allt slíkt er af ansi skornum skammti núorðið.
Fór í einu verslunina sem selur alveg sér óléttuföt ásamt öðrum tískufötum, geðveikt spennt, því ég veit að fötin þar eru mjög flott, auk þess sem eftir-jóla-útsalan var víst byrjuð í þessari búð.
Jújú, fann mér buxur... Eða þannig... En þá var það auðvitað það eina sem var ekki á útsölunni.
Og til hvers að kaupa sér eitthvað og borga fullt verð fyrir, þegar allt annað er á niðursettu?
Mér finnst það hálf hallærislegt. Fyrir utan það, að samkvæmt síddinni á þessum blessuðu buxum eru ófrískar konur nú til dags aldrei hærri en 1,60 á hæð.

Oj, hvað ég var fúl.

Tölti mér yfir í Debenhams, þar sem ég hélt kannski að ég myndi redda mér eitthvað. Ég tek það fram að ég var algjörlega ómáluð, með hárið í rytjulegum hnút, í gallabuxum sem héngu bókstaflega utan á mér sökum ofnotkunar síðustu daga. Var búin að gleyma því, að þegar kvenfólk fer út í einhverjum verslunarhugleiðingum, verður það helst að vera "dressed to kill", þó það sé ekki nema bara til að fá einhverja afgreiðslu. Eða bara til að það sé litið á það sem hugsanlegan kúnna, en ekki einhverja útigangspíu.
Allavega, fór fyrst í Oasis "básinn" í Debenhams, þar sem afgreiðslupían var að tala við einhverja æðislega vinkonu sína. Ég er nú svo dönnuð, að ég var ekkert að öskra neitt á hana til að fá athygli, heldur beið bara róleg á meðan þær luku máli sínu. Ég veit ekki hvort sú sem var að afgreiða þóttist ekki hafa séð mig eða hvað, en allt í einu mætti ein að borðinu í algjöru ilmvatnsskýi, sem afgreiðsludaman snéri sér strax að og fór að afgreiða með öll æðislegu fötin sem sú fyrrnefnda var að kaupa sér.
Mér fannst það svo asnalegt, en beið samt aðeins, notaði tímann til að líta í kringum á meðan.
Þegar sú afgreiðsla var búin, vatt ég mér að aðalpíunni, og spurði hana hvort hún vissi til þess að það væru seld óléttuföt einhvers staðar á hæðinni.
Ó, þetta augnaráð. Ég fæ aldrei nóg af því. Það var eins og ég hafi verið að spyrja hana hvort hún vildi eiga fötin mín.
Að maður skuli dirfast að mæta svona útlítandi í tískubúð (mikil áhersla á s-ið þarna), og spyrja um einhvern álíka hallærislegan hlut og óléttuföt!
Nei, hún þekkti það nú ekki, stelpukindin, en benti mér á annan kassa, þar sem staffið þekkti meira til.
Rölti þangað, og þar var nú öllu vinalegra viðmótið, en samt....

Það er greinilega alveg rosalega lúðalegt að vera að leita sér að fötum sem komast utanum bumbuna á manni á svona stöðum.

Ég eiginlega ákvað bara að forða mér út. Hljóp einn hring inní Hagkaup, meira af gömlum vana, og svo beint út í bíl.
Ógeðslega svekkt.

Suma daga sökkar að vera ólétt.

Er búin að vera í fýlu meira og minna allt kvöldið. Ekki endilega bara út af þessu, heldur er það svo fyndið með þessar bumbulínur, að ef eitthvað eitt kemur manni úr jafnvægi, þá er eins allt hrynji næstu klukkutímana á eftir. Það er voða leiðinlegt, en svona er það nú bara.

En ég er nú eitthvað að hressast. Þóttist ætla að fara að taka eitthvað til, svo ég komi ekki heim í eitthvað War Zone þegar ég er búin að vinna á morgun. En oj... Drasl er ekki beint það sem mig langar að vera að díla við núna.... :)

Svona fór um sjóferð þá. Ég bauðst til að vinna á morgun, og það verður þá í fyrsta skipti síðan á þriðjudag sem ég mæti... Kúturinn eitthvað að hressast, allavega nóg til að ég þori að fara með hann í pössun til múttu í fyrramálið.

En já... ætli maður reyni ekki að gera eitthvað af viti hérna. Svona einu sinni.

Ef það heyrist ekkert í mér á morgun, þá segi ég bara Gleðilegt ár, og takk fyrir að lesa allt bullið frá mér. ;)

*Góða nótt*