Vinna?

Hehey, takk fyrir kveðjurnar í kommentunum. ;)

Ég er satt best að segja soldið hissa á að enginn skuli hafa kommentað á vatnspóstsöguna mína.
Var hún kannski of löng til að einhver nennti að lesa hana..?

Ég afrekaði það að taka strætó heim úr vinnunni í gærkvöldi. Síðasti vagninn í Skógarselið...
Mér fannst það sko alveg nógu creepy svona á fimmtudagskvöldi. Að sjálfsögðu þurfti einhver "efnilegur" ungur maður að birtast þarna um leið og ég kom. Þið vitið væntanlega hvað ég á við með efnilegur. Fyrst spurði hann mig hvort hann gæti fengið að hringja hjá mér. Það er auðvitað svo sjálfsagt mál að allir séu með síma á sér. Og að maður hafi ekkert betra að gera með hann en að leyfa einhverjum ræflum að hringja úr honum, sérstaklega þar sem hann var að tala í sinn þegar ég var að labba að skýlinu. "Nei", sagði ég, "ég bara gleymdi honum heima". Sem var að vísu engin lygi. "En geturðu lánað mér 200 kall?" "Ha, lánað þér 200 kall?" sagði ég til baka, ofsa hissa á hvað við vorum allt í einu orðin náin, bara farin að biðja um peningalán okkar á milli. "Ha, já, eða þú veist gefið mér?" Nei veistu, vinur....
Ég tjáði honum það bara að ég væri bara með fyrir mig í strætó, og þá varð hann eitthvað voða ergilegur og fór. Að vísu ekki langt til að byrja með, því hann var eitthvað að sniglast þarna í kringum strætóskýlið í 5-10 mínútur á eftir. Það eina sem ég hugsaði var Thank God að við erum við Sæbrautina, því ég vissi ekkert nema hann væri að bíða eftir séns á að ræna mig eða eitthvað þaðan af verra. En svo fór hann. Sem betur fer.

Fyrir einhverjum árum hefði mér sko verið alveg skítsama, en eftir að maður eignast börn, að ég tali ekki um þegar annað er í bumbunni á manni, þá verður maður alveg margfalt hræddari um sjálfan sig, og álit mitt á þessum andskotans dópistum minnkar alltaf eftir því sem tíminn líður. Þetta er líka orðið svo fjarlægt mér núna, að núna finnst mér bara algjörlega útí hött að ég hafi einhvern tímann verið í kringum svona pakk. Jájá, kallið mig bara fanatíker, mér er andskotans sama. Ég hef fulla ástæðu til að vera það.

Well, something on a more somber notes...
Ég fór með litla pjakkinn til læknis í dag, því ég var viss um að hann væri kominn með í eyrun. Það hefði verið í fyrsta skipti fyrir hann þá. En svo var nú ekki, því hann er víst kominn með sýkingu í bæði kinn- og ennisholurnar. Þannig að ég þarf að gefa honum einhverja ógeðslega sýkla mixtúru 3x á dag.

Well, gotta run, until next!