Búum til frekjur!

Jamm og já...

Eftir að ég fór að vinna í þessari búð þarna, þá hef ég orðið meira og meira vör við ákveðinn hlut sem fer alveg skelfilega í taugarnar á mér. Bæði sem móður og sem bara manneskju með smá common sense.

Og það er þegar fólk er að gefa krökkunum sínum að drekka og/eða að borða inní búðinni, löngu áður en þau koma að kassanum. Oft er búið að rífa upp umbúðir af kleinum, kexi eða einhverju öðru, hálftómar kókómjólur- eða svalafernur lagðar upp á bandið, það er ef krakkinn hreinlega leyfi mömmunni að taka þetta af sér svo hægt sé að borga það!
Sem afgreiðslumanneskju gæti mér ekki verið meira sama, þetta fer semsé ekki í taugarnar á mér af því að það er búið að skemma vöruna eða eitthvað þannig pjatt.
Heldur er þetta bara uppskrift að total frekju og leiðindum!
Það er hægt að sjá langar leiðir hvaða krakkar hafa verið vandir á þetta og hverjir ekki.
Nú hef ég til dæmis aldrei nokkurn tímann gert þetta með pjakkinn minn.
Ef svo vill til að ég kaupi eitthvað þegar hann er með mér í búð, þá er því stungið beinustu leið í pokann og ekkert tékkað á því fyrr en við komum heim. Annars finnst mér langbest að kaupa eitthvað handa honum þegar ég er bara ein í búðinni, og koma svo heim með eitthvað gotterí, sem hann fær þá eftir matinn eða eitthvað slíkt.
Svo eru alltaf sömu afsakanirnar hjá þessum mömmum; Æi, hann var svo þyrstur, æi hún verður svo ómöguleg þegar hún er svöng, oh það er svo erfitt að hlusta á hann væla yfir þessu, ég get ekki einbeitt mér að matarinnkaupunum...
Hey, ágætis ráð, annað hvort farið þið bara sjálfar að versla, eða gefið barninu eitthvað í gogginn áður en þið farið út í búð með það!!!

*BÖLV*

Ég stækka og stækka með hverjum deginum sem líður. Nokkrar í vinnunni eru farnar að hafa orð á því að ég sé bara allt í einu orðin ólétt, ég er komin með svo mikla kúlu. ;)
Mér finnst það bara fyndið og krúttlegt, því ég stækka bara að framan og hvergi annars staðar.
Nú er ég búin að komast að því hvaða kyn þetta er, en ég ætla ekki að opinbera það hér, því mamma á það til að villast inná þessa síðu, og hún verður vitlaus ef hún kemst að því.
Svona eru þessar mömmur skrýtnar....
En heilsan er góð, ég þyngist alveg ofsa temmilega (4 kg í 20 vikna skoðun, á fyrri meðgöngu voru þau 12 í sömu skoðun!!), ofsa hressandi að vera að vinna svona á meðal fólks, og allt bara eins og það á að vera. Held ég... Nenni allavega ekkert að kvarta.

Það er ekki laust við að það sé kominn pínu, pínu, pínu jólahugur í mig. Allavega er ég farin að stúdera hvaða smákökur verða bakaðar, og hlakka líka soldið til að vera bara með köllunum mínum á aðfangadag. Soldið spes. Við vorum líka bara 3 fyrstu jólin hans lillemann, en þá vorum við ekki einu sinni á landinu, þannig að það er ekkert að marka.
Nú er þetta meira svona alvöru, enda finnst mér alveg tími á það þegar barn nr. 2 er á leiðinni og svona. Nú verða bara allir að leggjast á bæn með mér og vona að ég eyðileggi ekki jólasteikina....

Svo er það hjá mér eins og ég held hjá ansi mörgum sem halda uppi svona bloggsíðu; ég þykist alltaf ætla að verða eitthvað voða málefnaleg, á morgnana er hausinn á mér svoleiðis stútfullur af allskonar pælingum og álitum og fussum og sveium, en svo held ég að það sé gat einhvers staðar á hausnum á mér, því þegar ég kem heim úr vinnunni, þá er ég alveg galtóm.
Þetta er helvítis pakkið sem er að láta mig telja klinkið þeirra allan daginn, djöfull er ég viss um að þau séu að bora hljóðlega í mig á meðan...

En nóg um það. Ég þarf bara að vakna fyrr á morgnana og kveikja á Ísland í bítið, that usually gives me plenty of nagging subjects....

Góða nótt, hver veit nema ég láti heyra í mér í fyrramálið.