Gleðilega páska!

Já, það voru hvorki meira né minna en 5 páskaegg uppí skáp þegar við vöknuðum í morgun.
Og nei, við keyptum ekki eitt einasta.

Ég er alvarlega að spá í að dömpa þessari bloggsíðu. Tími því samt varla, er búin að halda henni uppi í hátt á fjórða ár.
En einhvern veginn finnst mér nóg eins og er að vera með blog.is síðuna, því þó aðalflokkurinn minn þar sé tónlist get ég auðvitað röflað um hvað sem er þar. Set það bara í rétta flokka, sem eru þónokkrir.

Hér er allavega slóðin fyrir þá sem hafa áhuga... http://majasolla.blog.is.

Páskafrí?

Ég kann greinilega ekki að vera í fríi.
Miðað við það sem ég mun hafa afrekað þegar þessi dagur er liðinn er ekkert sem minnir á frí, þannig séð.
Ég er jú heimavinnandi, þannig að ekki er ég að fagna því að geta sofið út á morgnana og þurfa ekki að mæta í vinnu.

Við fórum að vísu í fínan bíltúr í dag, fjölskyldan, en síðan taka líka öll skylduverkin við um leið og heim er komið. Saumaði eitt stykki sængurver fyrir minnsta drenginn, bleyjuskipti, kvöldmatur, frágangur eftir kvöldmat, háttatími á börnin, og nú eru tertubotnar í ofninum sem bíða þess að verða klárir fyrir afmælistertu morgundagsins.

Já, sá minnsti verður nefnilega 1 árs á morgun. Heilt ár liðið síðan ég afrekaði svölustu fæðingu ever, þó ég segi sjálf frá. ;)
Ég er líka búin að spá því að hann muni vakna á slaginu 7:53, en það er einmitt tíminn sem hann mætti á sviðið með öll sín 5,3 kg og 56 cm.
Hlunkurinn minn, sem er að verða þvílíkur karakter og trúður að stundum veit ég ekki hvernig ég á að vera í kringum hann.

En svo við snúum okkur nú aftur að þessari hugmynd að fríi, þá er tiltekt eiginlega frekar nauðsynleg í kvöld eða strax í fyrramálið. Alveg ómögulegt að hafa allt í drasli á afmælisdegi barnsins, þó svo að maður sé ekki að fara að halda neina veislu.
Það nefnilega vill svo til að hér um bil allir í fjölskyldunni eru í burtu eða að vinna yfir páskana, þannig að við ákváðum að vera ekkert að halda neitt boð. Liðið getur þá bara komið og fengið sér tertuafganga eftir sínar fjarverur ef það er einhver stemmning fyrir því.

Heilsukrísa

Eða er það krýsa...? Nei, það er í Krýsuvík.

En, það er krísa. Mér finnst svo stutt síðan jólin voru með öllum sínum sósum og gúmmilaði, að ég var ekki alveg farin að átta mig á því fyrr en bara núna í vikunni að það væri kannski kominn tími til að taka aðeins á því. Borða meira frukt og grönt, eins og Svíarnir orða það.
Ég er nefnilega svo mikill fíkill í gotterí og góðan mat, að það tekur mig marga mánuði að komast uppúr þessari óhollustu sem fylgir stórhátíðunum.

Þannig að ég nefndi við Makann í fyrradag, að nú væri lag hjá mér að breyta til og hætta þessu nammiáti hérna öll kvöld. Ég er hætt að geta beygt mig eftir leikföngum á gólfinu, svo fyrirferðarmikil er bumban orðin.
En síðan sló það mig (then it hit me). Það eru páskar eftir nokkra daga.
Hvaða heilvita manneskju dettur í hug að koma sér undan sælgætisfíkn rétt fyrir páska?

Þá er bara um eitt að ræða; þriðjudaginn 10. apríl mun ég officially byrja átakið mitt.
Og óska Möggu minni til hamingju með daginn í leiðinni.
Allir með? Nei, ég hélt ekki.

Húsráð

Verandi heimavinnandi húsmóðir er ég algjör blóðsuga þegar kemur að svona húsráðum og tips við hreingerningar og annað.
Ég fann þessar "leiðbeiningar" til að gera fínt á kortéri, t.d. þegar maður á von á gestum.
Þetta er lauslega þýtt, vonum að þetta skiljist nokkurn veginn. :)

1. Opnið alla glugga og loftið út. Það gerir loftið hreinna og laust við svona "innilokað" loft.

2. Takið saman allt smádót í því herbergi sem þið ætlið að vera. Höfundar bókarinnar sem þessi ráð koma úr segist vera vön að henda öllu í stóra Ikea poka og geyma í lokuðu herbergi.

3. Takið til í forstofunni. Hún er mjög mikilvæg, því það er fyrsta herbergið sem gestirnir sjá þegar þeir koma inn í íbúðina. Raðið skóm fallega hlið við hlið og fjarlægið allar óþarfa yfirhafnir, töskur og poka. Fínt að nota stóru pokana í það líka.

4. Skúrið létt yfir gólfin. Að nota vatn og smá sápu er mun frísklegra en að ryksuga. Hellið bara smá vatni og sápu í fötu og takið nokkrar snöggar rispur yfir gólfin í þeim herbergjum sem þið ætlið að vera.

5. Snögg baðherbergisþrif. Þrífið klósettið, skiptið um handklæði og notið gamla handklæðið til að þurrka yfir vaska og spegla. Skiptið jafnvel um sápu og klósettpappír.

6. Þrífið eldavél og matarborð. Gangið frá leirtaui, skiptið um viskustykki og notið það gamla til að þurrka yfir borðin og eldavélina. Ef þið skellið smá sápu í tuskuna kemur svo frískleg lykt, þannig að allir sem koma í heimsókn halda að þrifin séu alltaf óaðfinnanleg.

Að síðustu er ágætis ráð að slökkva á loftljósum og hafa meira af lampalýsingum og kertaljósum. Þannig fara þau óhreinindi sem annars myndu sjást auðveldlega fram hjá fólki.
Það virkar samt auðvitað helst þegar gestir koma að kvöldi til.

Ég hef nú ekki tímasett þetta sjálf, en ég er alveg klár á að þetta taki ekki mikið meira en kortér, ef allir eru hressir. :)

Best klæddu börnin

Djöfull er þessi heimur orðinn asnalegur.
Nú er það nýjasta að það er verið að kjósa um best klæddu börnin í Hollywood, ásamt mörgu öðru.

Þetta er svona "Celebrity Parents" pakki, þar sem er t.d. kosið um kynþokkafyllstu foreldrana, vinsælustu börnin og þau best klæddu.

Kynþokkafyllstu foreldrarnir voru að sjálfsögðu Pitt og Jolie (surprise, surprise) og best klædda barnið er semsé Maddox, sem Jolie ættleiddi frá Kambódíu. Þau vinsælustu voru síðan allur sá systkinaskari í kringum Jolie/Pitt.

Hvernig er þetta að verða eiginlega? Þetta fræga fólk er ekki fyrr komið úr hríðum áður en ljósmyndarahelvítin eru mætt og smella myndum í gríð og erg, og síðan heyrast raddir um klæðaburð barnanna á meðan þau eru enn slefandi í kerru. Í Myndbönd Mánaðarins blaðinu nýjasta er einmitt verið að skrifa um dóttur Kate Moss (pant ekki vera hún), að hún sé strax farin að sýna tískuvit, með handtösku og alles.

Síðan var fólk að efast um að yngri sonur Britney Spears væri til, hreinlega vegna þess að það hafði enginn náð honum á filmu.
Aðrir skilja ekkert í Michael Jackson að vera alltaf með þessar skýlur fyrir andlitunum á sínum börnum, en enginn fattar að hann er alveg örugglega að reyna að vernda þau með þessu. Að andlit þeirra verði ekki þekkt út um allan heim.
En stöðvar það ljósmyndarana og ágang þeirra? Aldeilis ekki.

Þetta eru algjörlega sjúk vinnubrögð sem þessir paparazzar og tískufræðingar og Insiderlið eru farin að nota gagnvart börnum þessa fólks. Þess vegna var aumingja Dannielynn, dóttir Önnu Nicole, sú fyrsta sem ég hugsaði til þegar fréttist að Anna Nicole væri dáin.
Sú verður ekki látin í friði það sem er eftir ævinnar....

Ég ætla að taka það fram að ég er að skrifa þessar línur með sjónvarpið í gangi og eldri strákinn bullandi uppí eyrað á mér, eins og ég geri oftast.
Þannig að lesendur mínir láta sér ekkert bregða ef allt kemur út í belg og biðu, það er svo mikil truflun í kringum mig að það þýðir ekki einu sinni fyrir mig að reyna að prófarkalesa síðuna....

En þið skiljið örugglega hvað ég er að meina.

Og já, það er alveg í lagi að kommenta á síðuna mína, er þetta kannski eitthvað bilað?

Ja hérna hér.

Ég var að lesa ansi áhugaverða grein eftir Katrínu Önnu í nýjasta hefti Uppeldis, um þennan tendens að hafa leikföng "kynbundin", það er alltaf bílar og boltar fyrir stráka, og síðan dúkkur og eldunargræjur fyrir stelpur.

Augu mín opnuðust fyrir ansi mörgu sem ég hef ekki pælt í áður.
Til dæmis er alveg fáránlega óviðeigandi að segja við stráka að "þeir sparki í bolta eins og stelpur", þar með sé eiginlega búið að ákveða að þeir eigi að vera flinkastir og bestir í fótbolta.
Ekki stelpurnar.

Hún kom líka inná þetta með hvað stelpur væru oft gerðar að kynverum, því til stuðnings nefndi hún m.a. að í Leikbæjarbæklingnum fyrir öskudag voru auglýstir hjúkkubúningar, sem eiga meira skylt við múnderingu úr hjálpartækjaverslun en þann klæðnað sem hjúkkur klæðast í dag.

Síðan kom ansi sláandi staðreynd sem ég hafði ekki hugmynd um, og mér varð alveg óglatt við að lesa þennan hrylling...

Fyrir ári síðan var Solla Stirða, sem er 8 ára fígúra úr Latabæ, valin 8. kynþokkafyllsta kona landsins.

Ég held að ég þurfi ekki að hafa fleiri orð um þetta.

Hvað varðar þessi kynbundnu leikföng, þá er ég persónulega ekki á móti því að strákar leiki sér helst með strákadót og stelpur með stelpudót, en að sjálfsögðu þarf maður ekki að hindra þau í að prófa eitthvað annað. Til dæmis var strákurinn minn einhvern tímann að stelpur ættu ekki að leika sér með Spiderman eða Batman, en þá sagði ég honum af ef þeim finndist það spennandi og langaði að prófa, þá væri það nú allt í lagi.
Sjálf átti ég strákavin þegar ég var 6-9 ára, sem átti örugglega landsins stærsta safn af Ponyhestum. Hann er nú kominn útúr skápnum í dag, en það er önnur saga.... :D

Það eru tvö kyn, og ég held að það sé frekar mikilvægt að seinna meir séu börnin, sem einhvern tímann verða fullorðin, búin að fá góðan grunn til að láta þau átta sig á því hvers kyns þau eru.
Kynhlutverkin er hægt að deila endalaust um, en samt sem áður er það bara þannig að það ERU vissir hlutir sem hvort kyn hefur fram yfir hitt.

Þótt ég telji mig vera alveg argasta feminista, og vilji sjá jafnrétti á vinnustöðum og annars staðar umfram allt, þá held ég að við verðum að halda í okkar eiginleika og hæfni sem teljast vera svona... hvað eigum við að segja... lýsandi fyrir hvort kyn fyrir sig.
T.d. held ég að konur séu yfir höfuð flinkari við saumaskap, því þær sýna meiri nákvæmni sem þarf við fínhreyfingar. Og á móti kemur, að karlarnir eru nú öllu lagnari við trésmíðar myndi ég segja.
Auðvitað eru til fullt af dæmum um konur sem eru ofsa færar í að laga bíla og karla sem sjá alveg um böðun og bleyjuskipti á börnum á heimilinu, en leyfum okkur samt að hafa þetta svolítið ríkjandi á milli kynja.
Og það er líka óþarfi að hlæja að einhverjum sem er flinkur í því sem ætti að teljast vera starf fyrir hitt kynið, um að gera að vera bara opin fyrir öllu. Ekki satt? ;)

Mikið að einhver opnaði á sér túlann!

Makinn var að sýna mér bloggsíðu Eyvinds Karlssonar, en síðasta færsla hans er einmitt um þessar ógeðslegu Zero auglýsingar sem hafa verið um allt núna.
Eina gagnrýnin sem ég hafði séð við þessa herferð, var þegar Ísfirðingar létu taka niður auglýsingaspjald í matvöruverslun þar sem stóð "Af hverju ekki kynlíf með Zero forleik?", þar sem þeir töldu að þetta gæti verið að senda mjög vafasöm skilaboð til ungra drengja og manna.

Mikið er ég sammála. Það sauð alveg á mér þegar ég sá fyrstu auglýsingarnar í þessari herferð, að Vífilfell, eins stórt fyrirtæki og þeir eru, skuli bara leggja í þetta!
Þarna er komið enn eitt dæmið um kvenfyrirlitninguna sem er verið að ala alla á, en önnur dæmi í þessari herferð eru t.d. "Af hverju ekki sambönd með Zero dramatík?" og "Af hverju ekki brjóstahaldara með Zero smellum?"

Ef þessum andsk. karlrembum sem hanna þessar auglýsingar finnst svona mikið vesen að vera í kringum kvenfólk, að ég tali ekki um að lifa með þeim, er þá ekki bara málið að þeir snúi sér að köllum sjálfir sem eru á sama máli? Mér finnst þetta allavega mjög hommalegt attitude.

Þetta er alveg að fara með feminismann í mér, svo mikið að ég hef hreinlega ekki þorað að tjá mig um þetta hér fyrr en ég sé einhvern annan skrifa um þetta.
Annars held ég að tölvuskjárinn minn hefði bara sprungið.

Færsluna hans Eyvinds má lesa á http://eyvindurkarlsson.com.

Áfram stelpur!

Three men were sitting together bragging about how they had given their new wives duties. The first man had married a Woman from Colorado and had told her that she was going to do the dishes and house cleaning.
It took a couple days, but on the third day he came home to a clean house and dishes washed and put away.
The second man had married a woman from Nebraska.
He had given his wife orders that she was to do all the cleaning, dishes, and the cooking.
The first day he didn't see any results, but the next day he saw it was better.
By the third day, he saw his house was clean, the dishes were done, and there was a huge dinner on the table.
The third man had married a girl from Iceland.
He told her that her duties were to keep the house cleaned, dishes washed, lawn mowed, laundry washed and hot meals on the table for every meal.
He said the first day he didn't see anything, the second day he didn't see anything, but by the third day some of the swelling had gone down and he could see a little out of his left eye, enough to fix himself a bite to eat and load the dishwasher.

Svona er Ísland í dag.

Sá þarna bláendann á Spaugstofunni sl. laugardagskvöld.
Mér eiginlega hálfbrá þegar ég sá breytinguna sem þeir höfðu gert á þjóðsöngnum, því ég hélt að þetta væri alveg stranglega bannað! Ekki það að uppsetningin þeirra hafi ekki verið skemmtileg, en það er ekki nóg. Það er líka örugglega voða gaman að keyra kraftmikinn bíl á 200 km/h á Reykjanesbrautinni, en alveg jafnbannað engu að síður.

Svo var það viðtal Evu Maríu við Baugalín, höfund bókarinnar Launhelgi Lyganna. Ég var einmitt að enda við að lesa þessa bók fyrir um hálfum mánuði síðan, mæli með henni fyrir hvern sem er.

Já.

Ég hef verið svo mikið að stúdera nýja bloggið mitt, að ég var alveg farin að gleyma þessari síðu.
Ekki það að mikið hafi verið um að vera hjá mér, þannig séð.

Er að vísu á leiðinni í afmæli til systursonar míns á eftir, og er búin að þræða netið til að finna einhverja hentuga afmælisgjöf fyrir hann. Ég er miklu flinkari í að finna eitthvað handa yngri krökkum...

Og talandi um afmæli, að þá eru ekki nema 2 vikur í að sá minnsti á heimilinu verði 1 árs..!
Mér finnst ekki vera meira en 5-6 mánuðir síðan ég kom með hann heim, ofsfa bústinn og sætan, af spítalanum. Það er ekki fyrr en ég fer að spá í hvað honum er að fara fram á hverjum degi sem ég átta mig hvað tíminn er fljótur að líða. Ég verð farin að ferma áður en við vitum af.

Smá nýjung

Ákvað að láta vita að ég stofnaði mér nýtt blogg á blog.is, aðallega til að geta kommentað án vandræða hjá þeim sem eru með síður þar.
En þegar ég fór í gegnum skráningarferlið var ég spurð í hvaða flokki ég vildi hafa bloggið mitt, og meðal valmöguleika var Tónlist, þannig að ég ákvað að merkja þar við, bara uppá grínið.
Hver veit nema ég nenni að koma með einhverjar færslur þangað um það sem ég hef mestan áhuga á, eða bara svona almenn update á hvað ég er að hlusta á þann daginn.

Slóðin er http://majasolla.blog.is, svona til að vera ekkert að flækja málin. :)

Ekkert heilagt lengur?

Nú finnst mér vera komið svolítið skrýtið tvist á lífsstílinn hjá fólki.

Innlit/Útlit hafa í mörg ár sýnt frá heimilum fólks, þar sem maður er leiddur alveg úr forstofunni og inní svefnherbergi, jafnvel hjá nýgiftu fólki. Og þetta eru íbúarnir tilbúnir að sýna okkur bara eins og þau hafi verið að fá sér nýjan tannbursta.
Sjálfri finnst mér svefnherbergi vera staður sem enginn á erindi í nema maður sjálfur, nema kannski svona allra nánustu ættingjar. Ekki myndavélar með ljósum og öllu sem taka þetta upp til að sýna alþjóð.

Síðan er það auðvitað fatatískan. Paris Hilton og fleiri skemmtilegar stelpur hafa komið því inní hausinn á misvitlausum litlum stelpum að það sé alveg obboðslega sniðugt að sýna sem mest af skrokknum á sér á almannafæri, þetta sé ekki bara fyrir wannabe klámstjörnunar í tónlistarmyndböndunum. Við vitum nú öll hverjar afleiðingarnar af því eru; BÖRN niður í 12 ára aldur ganga um í g-stringbuxum, sýna hverjum þeim sem "vilja" sjá, í bolum sem eru flegnir niðrá nafla og troða allskonar drasli í brjóstahaldara sem ættu ekki að vera til í svona litlum stærðum.

Get my drift?

Og síðan kemur það allra nýjasta sem mér finnst alveg stórkostlegt, og það er þessi náttbuxnatíska.
Hvað á maður eiginlega að fá að skilja eftir heima hjá sér, eða bara í sínu einkalífi?
Íbúðir fólks eru á display um allt land, konur og stelpur eru að bera sig um allar trissur, og nú eru meira að segja náttfötin orðin almanneign?!

Ég veit reyndar að þetta er bara tíska, og ekki endilega sá náttklæðnaður sem krakkarnir hafa verið í nóttina áður, en samt....

Auðvitað ferst mér að vera að skrifa um einkalíf, verandi með þessa bloggsíðu þar sem ég kem stundum með einhverjar mini-færslur um fjölskylduhagina eða einhver prakkarastrik sem drengirinir taka uppá.

En fyrr mun ég dauð liggja en að ég fari að birta myndir af mér að elda, skipta á börnunum, nú, eða bara myndir af nærbuxnasafninu mínu!

Er ég svona ofboðslega gamaldags þó ég sé rétt 25 ára, eða eru fleiri sem hugsa svona?
Er í alvöru ekkert heilagt lengur?